Te koop boerderij in frankrijk

schilderen -Foto's - Informatie - agenda- Contact - Galerie - Links - Cranio Sacraal

Noord oost Frankrijk

www.stilteboerderij.nl

Publiciteit Details.

De flora in de Vogezen kent vele variëteiten. Zo bloeien er 25 soorten orchideeën op de laagvlakte. terwijl de geelbloemige gentiaan in hogere regionen vertoeft. Verder vinden we in het laagland vele soorten wilde rozen en maagdenpalmen... In la Vôge zorgen laurier en kamperfoelie voor een originele afwisseling. Ook varens en heide maken deel uit van het landschap en, afhankelijk van de ondergrond, paddestoelen, braam- en frambozenstruiken en natuurlijk bosbessen, plaatselijk 'brimbelles' genaamd, het symbool van de Vogezen. Het plukken van rode vruchten en mirabellen maakt nu meer dan ooit deel uit van een traditie om in de plaatselijke streekgerechten te worden verwerkt.
Het massief vormt een echte tuin op zich, van de beukenbossen tot de hoger gelegen grasvelden, waar opvallende bloemen zoals de gentiaan, de rotssilene en de witte en roze orchis voorkomen.
Ook vindt men er de anemoon, het paarse viooltje, de gele arnica, met zijn welbekende geneeskrachtige eigenschappen, zonder het vinger­hoedskruid te vergeten, dat soms wel hoger dan 1 meter kan worden.
Bij de behandeling van het thema van de flora van de Vogezen, kan men onmogelijk voorbijgaan aan de narcis. Rondom deze symbolische bloem worden elke twee jaar in de lente feesten gehouden in Gérardmer.
Deze "narcissus pseudonarcissus" voelt zich thuis op vochtige graslan­den, waar zij vanaf het vroege voorjaar zorgt voor een felgele gloed. De duizenden exemplaren van deze statige bloem met hoog opstaande kraag bedekken de omgeving van Gérardmer met een vurig tapijt.
Een grandioos schouwspel dat ieder jaar het einde van de winter en de komst van het voorjaar aankondigt.
Een van de vreemdste en gevoeligste landschappen in de Vogezen is echter zonder twijfel dat van de venen.
Deze gebieden zijn ontstaan uit de woekering van veenmossen, een grote diversiteit aan mossen die zwellen door het afvloeiende regen­water. Door hun ontbinding ontstaat de turfgrond, met een zuurgraad die nieuwe plantengroei bevordert, zoals bijvoorbeeld de zonderlinge zonnedauw, het wolgras, de moerasbosbes, het waterklaver - veenderi­jen van Machais en Lispach in La Bresse, Gazon du Faing op de route des Crêtes, van Bas Beillard in Gérardmer.
Het water is in de Vogezen alomtegenwoordig en heeft van oudsher een bepalende rol gespeeld in de ontwikkeling van zowel het kuurwezen als de industrialisering van het departement.
Gedurende vele eeuwen levert het water de energie die noodzakelijk is voor het laten draaien van de zagerijen, spiegelfabrieken en later ook de textielfabrieken, waarvan het aantal zich in de tweede helft van de 19de eeuw verdubbelt.
De Vogezen vormen eigenlijk een immense "watertoren" met meer dan 850 waterlopen met een totale lengte van bijna 4000 kilometer, en een groot aantal meren en plassen.
Belangrijke rivieren zoals de Meurthe, Moselle en de Saane ontspringen in dit departement, La Bresse, Bussang, Vioménil,  en natuurlijk vormen deze enorme waterbekkens een waar vissersparadijs.
Het water dient ook als verbindingsweg, met het Canal des Vosges, tussen Charmes, Epinal en Fontenoy-le-Chateau.
Maar het feit dat de Vogezen al sinds de Oudheid bekendheid genieten, heeft alles te maken met het mineraalwater.
Het departement bezit namelijk nog steeds enkele belangrijke overblijfselen van thermen die reeds tijdens de Romeinse bezetting werden gebruikt. Onder het Second Empire zorgde Napoleon III voor een enorme opleving van het kuurwezen in de Vogezen. Zijn naam is daarom nu nog steeds verbonden aan talrijke kuurinstellingen.
De kuurstations van Bussang en Martigny-Ies­Bains zijn tegenwoordig gesloten, maar in Bains-les-Bains, Contrexéville, Plombières-Ies­Bains en Vittel is er nog volop activiteit. Men vindt er naast de traditionele kuren een grote keuze aan verzorgings- en ontspannings formules, aangepast aan de smaken en wen­sen van een zo groot mogelijk publiek.
Een uitzonderlijke rijke fauna       ▲
De grote zoogdieren zoals de bizon, de oeros, de beer of de eland zijn weliswaar uit het landschap verdwenen, toch zijn de Vogezen tegenwoordig nog een zeer wildrijk natuurgebied waar naast het everzwijn de hinden, spiesbokken, reegeiten en overige hertachtigen zoals het statige edelhert nog veelvuldig voorkomen.
De introductie van de gemzen in de jaren '50 werd een succes en hun huidige aantal bedraagt momenteel ongeveer 700 stuks. Meer recent is er nog sprake geweest van het weer uitzetten van de lynx en hoewel hij ongevaarlijk is voor de mens en een uitzonderlijk scherpe hoor- en reukzin heeft, stuit zijn aanwezigheid nog wel eens op een zekere angst die we van onze voorouders hebben meegekregen.
Met zo'n 150 vogelsoorten is ook de vogelwereld zeer gevarieerd, met aan de top de mythische vogel van de Vogezen: de Grand Tétras, auerhoen, of korhoen, waar nu een groot beschermingsprogramma voor is opgezet, om het overleven van de soort veilig te stellen. Het is een zeer schichtige vogel die niet graag wordt gestoord, zeker niet tijdens het broeden of voortplanten. Hij heeft bovendien een zeer groot en beschermd territorium nodig. Op het ogenblik zijn er nog maar zo'n 100 exemplaren.
Er is een groot aantal roofvogels, buizerd, velduil, bosuil, slechtvalk, en niet zelden kan men ze tijdens een wandeling of autorit aantreffen op een weidepaal, hun blik op de horizon gericht.
Natuurlijk vinden we ook andere soorten als de zwarte specht, de notenkraker, de grasmus, de kwartel of de fazant, de lijster, de merel of de houtduif, en bevers in een natuurlijke omgeving langs de oevers van de Moezel, beheerd door het Conservatoire des.Sites Lorrains.
info van http://www.stedentipsvoortrips.nl/frankrijk/frankrijk.htm